Vilobí d’Onyar – Amposta – Dénia

Vilobí d’Onyar

Niet lang nadat we de slagboom zijn gepasseerd en ons plekkie hebben uitgezocht begint het hard te regenen en te waaien. In de camper luisteren we naar de druppels op het dak en het loeien van de wind. We besluiten maar een potje Stenen Tijdperk te beginnen. De volgende ochtend is het nog steeds fris maar nu wel droog. We vertrekken op tijd en rijden over de A75 in de richting van Montpellier. In het begin rijden we in hele dichte mist en passeren de plek van een verkeersongeval. Wat later trekt de mist op en nog later breekt de zon door en wordt het -eigenlijk voor het eerst deze week- lekker warm. We steken de Pyreneeën over op een verrassend lage top en passeren de Spaanse grens. In één ruk rijden we door naar onze eerste stop, de camperplaats in Figueres bij een grote supermercado. Dit zou misschien ook de laatste stop vandaag zijn, maar we zien al direct dat we hier niet willen gaan slapen. En dus gaan we na de lunch het stadje in, vooral bekend als de geboorteplaats van Salvador Dali. Er is helaas geen tijd het aan hem gewijde museum te bezoeken, maar rondom het museum zien we een aantal voorbeelden van de werken van deze controversiële kunstenaar. Het is zo warm geworden dat we de korte broek aan getrokken hebben en een ijsje ons goed laten smaken. Bij terugkomst bij de camper gaan we eerst tanken bij het goedkope tankstation bij de supermercado. Het is een interessant schouwspel om te zien dat franse automobilisten hierheen zijn gekomen en niet alleen om vol te gooien, maar ook om 2 of meer jerrycans te vullen. Eerder gênant eigenlijk. En dan zijn wij aan de beurt en de instructies in het Catalaans zijn niet echt duidelijk voor deze Tilburgse jongen. Het scherm vraagt om input van getallen, maar niet de pincode. Het blijkt dat je hier eerst moet invullen hoeveel liter je wilt tanken en daarna krijg je precies voor dat bedrag brandstof. Nooit eerder meegemaakt. We verlaten Figueres en gaan verder naar de CP Granja Mas Bes in Salitje. Dat is een groot melkveebedrijf, waarvan de eigenaar als camperaar een grote camperplaats heeft aangelegd met alle voorzieningen en dat allemaal helemaal gratis. Als wij het terrein oprijden staan er al twee grote campers en in de loop van de avond komen er nog een stuk of 5 bij, de een nog groter dan de andere. Wij zijn hier de kleinste. Logisch dat je gratis plaatsen opzoekt als je al zo’n dure camper hebt.

Amposta

We maken een aantekening in ons hoofd dat we bij reizen deze kant op deze camperplaats weer zullen nemen. Het is hier fan-tas-tisch. Er is ook een winkeltje met lokale producten waar we natuurlijk wat boodschappen doen en er is een klein museum over de geschiedenis van dit oude familiebedrijf. Zelfs de hanen kraaien hier niet zo hard. De campers die gisteravond aankwamen zijn in het licht lang zo groot niet meer en we zijn niet langer de kleinste. We begeven ons op weg richting Barcelona en op zeker moment begint het op te vallen dat er wel heel veel auto’s ons tegemoet komen. Geen idee waar die allemaal naar toe gaan en Hannie oppert dat het misschien een feestdag is en dat blijkt inderdaad het geval. Het is de nationale feestdag, el dia de la Hispanidad, waarop heel Spanje vrij is. Dat verklaart ook waarom het zo druk was op de CP waar we vandaan komen. Gelukkig gaan ze allemaal de andere kant op! We krijgen een blik op Barcelona en gaan verder in de richting van de Ebro delta, waar twee mogelijke camperplaatsen zijn. De eerste ligt bij een brug over de Ebro en we zien de campers in de verte staan, maar kunnen niet achterhalen hoe we daar kunnen komen. Na twee vruchteloze rondjes besluiten we dan ook maar naar nummer 2 koers te zetten. Over smalle weggetjes komen we aan bij een restaurant aan het meer El Clot, waar het parkeerterrein plaats biedt aan 60 campers. Ook gratis net als gisteren, maar geen voorzieningen. We zetten onze camper in de hoek naast een andere Nederlander, laden onze fietsen uit en maken een rondje langs het meer.

Dénia

Na aankomst bij Jan en Rian gaan we kijken bij camping Los Platos en dat lijkt ons prima zodat we daar voor minimaal 2 dagen inchecken. Met mijn kennis van het Spaans lukt het me al om de beheerder duidelijk te maken dat we de plaats helemaal vooraan willen hebben naast de rode auto. Toevallig blijken we daar ook de wifi te kunnen gebruiken. Nadat we ons geïnstalleerd hebben gaan we terug naar Jan en Rian, waar we aan mogen schuiven bij de heerlijke maaltijd die Rian voor ons heeft gemaakt. Na het eten gaan we tot middernacht Biezenmortels rikken om te sparen voor de pot, waarbij de gemoederen soms weer hoog oplopen.

De zondag, onze tweede dag in Oliva, staat in het teken van Wicky. In de ochtend slenteren we over de wekelijkse markt in El Verger, waar Jan het niet kan laten om zelfs een bench te kopen. De middag is het weer rikken geblazen en we hebben een restaurant gevonden in Pego met goede recensies op TripAdvisor, nl indias & nepalees restaurant Buddha Eyes Tandoori. Dat blijkt een hele goede en verrassende keuze met gerechten die we niet kenden en hele vriendelijke bediening. Ook hier in het restaurant komt mijn kennis van het Spaans van pas en motiveert me om door te gaan met mijn cursus. We hebben heerlijk gegeten al hadden we natuurlijk weer eens veel te veel besteld en er werd zelfs een doggybag aangeboden. Bij terugkomst in het appartement nog maar weer eens rikken, dus de pot doet goede zaken 😀

Vandaag is Rian jarig en om 11 uur gaan we langs voor de koffie en krijgen eindelijk de taart! We spelen nog even het nieuwe spel Quixx en ook nog een half uurtje rikken voordat we terug gaan naar de camping. Jan en Rian krijgen het druk, want de dochters en kleindochters arriveren vanmiddag voor de rest van de week en Jan mag morgen alleen naar huis zodat de meiden het rijk alleen hebben. Omdat we Jan naar het vliegveld in Alicante zullen brengen blijven we nog een extra dag staan op camping Los Platos. Op de fiets gaan we in de middag naar Oliva en nemen de rest van de dag ons gemak bij de camper.

Dit bericht is geplaatst in Camperreis. Bookmark de permalink.