Stockholm – dag 3

Extra wandeling 4

Na de enerverende dag van gisteren moet er een keuze worden gemaakt voor het programma van vandaag. Na overleg valt de keuze op extra wandeling 4 in het boekje van de ANWB, daarna een bezoek aan het openluchtmuseum Skansen en ten slotte een rondvaart. Wandeling 4 begint vlak bij het concertgebouw en steekt dan de brug over naar het eiland Skeppsholmen, waar we gewoon overheen wandelen. Jan helpt nog een jongetje met het onthaken van zijn gevangen visje en dan stappen we op de veerboot naar Djurgarden.

Skansen

Skansen is een openluchtmuseum op het eiland Djurgarden. Oude gebouwen (zoals boerderijen, een kerk en een uitkijktoren) uit heel Zweden zijn hier opnieuw opgebouwd. In de gebouwen worden mensen uitgebeeld in oorspronkelijke klederdracht, zoals in het schooltje en de kerk. Daarnaast is Skansen een dierentuin waarin voornamelijk Scandinavische dieren te bezichtigen zijn. Je kunt er vele uren zoet brengen en er was zeker voor ons te weinig tijd om alles te bekijken.

Rondvaartboot
Na Skansen was het al ver in de middag en we konden net niet de boot van 16.00 halen, dus bleven we in de buurt voor de boot van 17.00 uur. We hebben gekozen voor de rondvaart onder de bruggen, die bijna 2 uur duurt en zo’n 20 kilometer lang is. Veel bezienswaardigheden die we al van het land gezien hadden konden we nu vanaf het water nog eens bekijken.

Italiaans restaurant
Jan wilde nog graag naar een overdekte markt, maar deze bleek bij aankomst al te zijn gesloten. In de omgeving gingen we dan maar op zoek naar een restaurantje en na wat heen en weer lopen kwamen we bij een Italiaans restaurant. Daar werden wij naar een tafeltje geleid door de meest chagrijnige ober die ik ooit heb gezien. Met een gezicht als een oorwurm kwam ie ons eten en drinken brengen. Na het eten, toen hij de rekening bracht veroorloofde meneer zich zelfs nog een grapje. Hij vroeg waar we vandaan kwamen en toen wij zeiden “uit Holland”, zei hij zogenaamd grappig “oh, there goes my tip”. Wat een eikel. Er volgde een discussie over de fooi die nu op zijn plaats was en mijn mening was eenvoudig: geen cent! Jan gooide er echter 9 dubbeltjes tegenaan en misschien was dat nog wel pijnlijker dan helemaal niks.
De discussie ging op straat nog door, toen ik plotseling op mijn schouder werd getikt. Ik dacht nog even dat die ober verhaal kwam halen, maar het bleek Marco, een bekende van ons van de Beekse Bergen te zijn. Wat is de wereld toch weer klein.


Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.