Stockholm – dag 1

Aanleiding

Een tijdje geleden vertelde onze Joep dat hij begin augustus met jeugd oranje volleybalmeisjes naar een 8-landentoernooi ging in Södertälje, vlak bij Stockholm. “Is dat niks voor jullie om een stedentrip Stockholm te doen en dan bij ons naar een wedstrijd te komen kijken?” Zo is het idee dus geboren om naar Stockholm te gaan. Jan en Ria hadden hier ook wel oren naar en zo hebben we met zijn vieren deze trip gepland. In eerste instantie zouden we van vrijdag 7 augustus tot maandag 10 augustus gaan van vliegveld Eindhoven, maar bij nader onderzoek bleek de vlucht vanaf Düsseldorf-Weeze voor ons gezelschap 225 euro voordeliger te zijn, alleen konden we dan pas op zaterdag vertrekken en zo werd dus voor deze optie gekozen.

Vliegtuig Weeze naar Skavska

Ons vliegtuig vertrok om 9:50 en omdat je ruim 1 uur tevoren moet inchecken moest er op tijd vertrokken worden. Om 7 uur kwamen Jan en Ria dan ook voorrijden en kort daarna kon de reis beginnen. Via den Bosch-Nijmegen kwamen we rond half negen aan op vliegveld Weeze, waar we direct incheckten en boven een bak koffie hebben gepakt om een beetje wakker te worden. Ik maakte nog een foto van de controle van de passagiers, maar kreeg onmiddellijk te horen dat dat niet de bedoeling was. Met een “oh wist ik niet” droop ik af!
Bij het boeken van onze vlucht had ik na lang dubben toch gekozen voor priority boarding (kosten 3 euro pp per vlucht), maar nu bleek dat dit toch erg prettig is. De mensen met priority boarding mogen eerst door de pascontrole en naar het vliegtuig en pas daarna mag de rest. Je kunt dus relaxed een plaatsje uitzoeken, want bij Ryanair zijn het vrije zitplaatsen. Wij gingen naast de nooduitgangen boven de linkervleugel zitten. Dat heeft als voordeel extra beenruimte, maar als nadeel dat je niks mag laten slingeren.
Nadat we zo al een tijdje in het vliegtuig zaten begon het op te vallen dat stewardessen voortdurend bezig waren om het aantal passagiers vast te stellen. Eentje is zeker 6 keer op en neer gelopen om alles te tellen. Op zeker moment begon ook de hoofdsteward te tellen. Er werd omgeroepen dat er een probleem was met het aantal passagiers, waardoor we enige vertraging opliepen. Wat er nu precies aan de hand is geweest zullen we wel nooit weten, maar even later konden we dan toch vertrekken. Na het altijd spectaculaire opstijgen keken we door de raampjes en naarmate het reisdoel dichterbij kwam werd de bewolking almaar dunner en bij de landing in Skavska bleek het prachtig weer te zijn in Zweden.

Bus naar Stockholm
Skavska ligt ongeveer 100 km ten noorden van Stockholm. Dieuwertje, mijn collega die al meerdere keren in Stockholm is geweest, had getipt om vooraf via internet buskaartjes te kopen via www.flygbussarna.se. Daardoor hoefden we nu geen kaartje meer te kopen. Goeie tip, alleen hadden ze net een aanbieding van twee voor de prijs van een, dus dat was pech. Hoewel nu konden we nog net mee met de klaarstaande bus die bijna vol was. We konden daardoor niet bij elkaar zitten en moesten her en der in de bus gaan zitten. Ik plofte naast een brede kale Duitser met tattoo neer. Ik zat dus een beetje krap. Ik zette mijn mp3-speler op en zag de kilometers tot Stockholm teruglopen van 100, 99, 98 tot 70 en daarna was het ineens nog maar 22 kilometer. Ik heb 50 kilometer zitten slapen en zo schoot het toch lekker op, Even later stopte de bus voor T-centralen, het centraal station van Stockholm. Onze eerste klus zat erop en nu moesten we ons hotel zien te vinden met de metro.

Het hotel

In Stockholm kun je gelukkig met Engels uitstekend uit de voeten en via het informatiepunt in het station vroegen we de weg naar metrostation Solna centrum, vlak bij ons hotel. Volgens deze meneer moesten we eerst naar station Fridhemsplan (door ons steevast Friedrichshafen genoemd) en daar overstappen naar de lijn naar Solna. Later bleek dat station Radhuset wegens verbouwing tot einde van 2009 het eindstation van de blauwe lijn was, anders hadden we een rechtstreekse verbinding van hotel naar T-centralen gehad, zoals de planning was bij het boeken van de reis. De eerste (kleine) tegenvaller zullen we maar zeggen.
En zo gingen we op zoek naar de groene lijn. In de metrohallen zijn veel mensen in een veiligheidsjasje, die onmiddellijk te hulp schieten als ze vermoeden dat het toeristen zijn die iets zoeken. Dat is erg prettig. Eenmaal in de metro rijden we via Hötorget, Radmansgatan, Odenplan en St Eriksplan naar Fridhemsplan. Daar stappen we over en gaan via Stadshagen naar Solna Centrum. Daar aangekomen lopen we door het winkelcentrum en ons hotel Park Inn Solna blijkt midden in dat winkelcentrum te liggen. Wij krijgen kamer 812, Jan en Ria 802 toegewezen. We betrekken de kamers en daarna moeten we snel op zoek naar Södertälje voor een volleybalwedstrijd, waar we ook onze Joep zullen treffen.

Södertälje

We waren inmiddels al een beetje aan het openbaar vervoer van Stockholm gewend geraakt en de omgekeerde route naar T-Centralen was geen probleem meer voor ons. Daar aangekomen echter moesten we op zoek naar de pendeltrein naar Södertälje, wat gelukkig geen probleem opleverde. Eerder op de dag hadden we al driedaagse openbaar vervoerkaartjes gekocht en die waren geldig voor de rit met de trein naar Södertälje, zo’n 30 kilometer noordwaarts. Een rit met vele stops, waardoor we ruim een uur later aankwamen bij het station. Van Joep hadden we het adres doorgekregen en de Garmin fietsnavigator Edge 705 deed goede dienst om de weg daarheen te vinden. We hadden nog ruim de tijd, dus een kopje koffie ging er wel in met een heerlijk stuk (ahum) droge koek, die op brios leek, maar het niet was. Daarna was het nog maar een klein stukje naar de sporthal.
Onze Joep was er nog niet en de wedstrijd voor de derde plaats was bezig tussen Zwitserland en Duitsland. Het veel sterkere Zwitserland won de wedstrijd met 3 – 1. Na deze wedstrijd kwam het Nederlands team met begeleiding naar de hal om de finale mee te maken. De finale ging tussen België en Italië en zou om half zeven beginnen. Italië begon goed aan de wedstrijd en won met groot verschil de eerste set. Wij zagen al een snelle 3 – 0 in het verschiet, zodat we toch nog redelijk op tijd konden gaan eten, maar daar was België het duidelijk niet mee eens. De tweede was een spiegelbeeld van de eerste en nu stapten de Belgische meisjes als overwinnaar van het veld, 1 – 1 dus.
Snel eten zou er niet inzitten, want Italië won de derde en België de vierde set. In de spannende vijfde set maakte België haar favorietenrol waar en won gedecideerd de wedstrijd en daarmee het kampioenschap van dit 8-landen toernooi.
Een van de ouders van de meisjes van het Nederlands team had ons een tip gegeven voor een restaurantje (later bleek dat Wendela Hebbes Hus te heten) vlak bij het station in Södertälje en direct na de wedstrijd zeiden we dag tegen onze Joep en gingen snel naar dit restaurantje, waar we inderdaad lekker hebben gegeten. Rond 10 uur wandelen we terug naar het station voor de terugreis naar Stockholm.

Help waar is de ingang
De terugreis naar Stockholm met de trein was geen probleem meer. In plaats van de metro te pakken zijn we met de pendeltrein doorgereden naar een station in de buurt van Solna om te kijken op welke loopafstand dat zou liggen van ons hotel. Dat bleek zo’n 1 kilometer te zijn, dus geen echt alternatief voor de metro, waarvan het station echt naast de uitgang van het winkelcentrum ligt.
Hoewel de Garmin feilloos aangaf waar het hotel moest staan, konden we met geen mogelijkheid de ingang van het winkelcentrum vinden, die nog toegang gaf voor hotelgangers. Ria had die middag nog expliciet gevraagd hoe we binnen moesten komen en dat was dus via een buitendeur, die met hotelpasje te openen was. Na lang rond het complex gelopen te hebben vonden we dan eindelijk die bewuste ingang. Aangekomen in het hotel namen we nog een glaasje wijn, waarbij we zo’n enorme bel kregen dat we denken dat er twee glazen uit een fles gingen. Uiteindelijk zochten we rond middernacht onze kamers op. De eerste dag van deze trip zat erop!


Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.