Hei Lissabon

In de vertrekhal

In de vertrekhal

Nadat we in januari al onze reis naar Lissabon, Portugal hadden geboekt is eindelijk de grote dag aangebroken, waarop we met ons hele gezin op reis gaan. Vooral voor Niels en Bram is het een spannende dag, want ze gaan voor het eerst met een echt vliegtuig mee en ze weten heel goed dat daar soms wel eens iets mis mee gaat. Uiteraard ook spannend voor Rob en Krista: hoe gaan de jongens zich houden op deze dag.
Rob, Krista, Niels, Bram en Joep gaan met de auto naar het vliegveld in Eindhoven, terwijl Hannie, Jeske, René en ik met de trein gaan. De auto vertrekt rond half een en de trein ook rond die tijd.

Krista:
Om 05.30 uur zijn Niels en Bram al wakker en vallen niet meer in slaap. Waarschijnlijk zijn ze erg zenuwachtig voor de reis die we vandaag gaan maken, maar ze zeggen alle twee dat ze er erg veel zin in hebben!
Rob gaat nog even boodschappen doen, want uiteraard moeten we wel het brood, broodjes en de crackers van thuis meenemen op vakantie.

Even voetballen en naar de speeltuin helpt wel om de tijd door te komen zonder dat de jongens gaan stuiteren.
Om 11.00 uur komt Joep even langs om de koffer van René en Jeske langs te brengen en tegen die tijd lukt het niet meer heel erg goed om Niels en Bram een beetje rustig te houden.
Om 12.00 uur besluiten we dan ook maar om Joep op te gaan halen, te gaan tanken en richting Eindhoven Airport te gaan rijden.
Als we de snelweg afrijden wil Rob ons nog graag het gebouw laten zien waar hij de laatste tijd werkt. Dit gebouw staat vlak naast het vliegveld en dus rijden we even een rondje om het gebouw van ASML te bekijken.
Nu Rob echt afscheid heeft kunnen nemen van zijn werk zet hij Joep, Krista, Niels en Bram af bij de ‘Kiss and Ride’ van het vliegveld en zet hij de auto weg in de garage voor het lang parkeren. Joep, Krista, Niels en Bram wachten in de vertrekhal op Rob en even later komt Rob samen met Will, Hannie, Jeske en René aanlopen. Het reisgezelschap is compleet en we kunnen gaan inchecken!

Niels "troost" Bram

Niels “troost” Bram

In de ochtend hebben we uiteraard de mededelingen van de spoorwegen nauwlettend gevolgd om te zien of er vertragingen waren, maar die waren er niet en onze treinrit lijkt probleemloos te gaan verlopen. Zo zitten Hannie en ik op het perron te wachten tot Jeske en René arriveren als plotseling de melding achter “onze” trein verschijnt: “Trein rijdt niet”. Huh, trein rijdt niet. We kunnen nog snel de stoptrein naar Eindhoven nemen, als Jeske opschiet tenminste, maar die rijdt wegens een tunnelstoring (zoals even later blijkt) niet verder dan Boxtel. Ik wist helemaal niet dat tunnels kunnen storen, maar aangekomen in Boxtel blijken we inderdaad niet verder te kunnen. In mijn hoofd komt als vanzelf de zin: “NS zet bussen in”, maar kennelijk is dat toch niet altijd het geval en we moeten zelf op zoek naar alternatief vervoer. Rob hebben we inmiddels verwittigd en in uiterste nood kan hij ons op komen halen, maar gelukkig hoeft het niet zover te komen, want in Boxtel vinden we een taxibusje, waar 8 mensen mee naar het vliegveld kunnen worden gebracht. We delen de kosten van iets meer dan 60 euro met de andere groep van vier en komen ongeveer gelijktijdig met onze Rob aan bij het vliegveld.
Het inchecken gaat voorspoedig, mede dankzij het feit dat we een buggy bij ons hebben, waardoor we enigszins voor mogen dringen. Bram wordt nu toch wel erg zenuwachtig en Niels probeert hem op zijn manier te troosten. De foto die ik van dat tafereel heb gemaakt blijkt niet toegestaan en had ik eigenlijk moeten verwijderen.
We nemen wat te drinken, de kinderen spelen op het kindereiland en Jeske, Joep en René gaan zelfs al Yahtzeeën. Tegen halfvier gaan we door de gate en lopen achter elkaar naar de trap aan de voorkant van het vliegtuig. Niels en Bram laten niks merken, maar van binnen zullen ze de spanning toch wel voelen. René, Joep, Jeske, Hannie en ik zitten bij elkaar en Rob, Krista, Niels en Bram eveneens bij elkaar een klein stukje verderop. Om 15.40, netjes op tijd, gaan we taxiën en stijgen op. De kinderen blijven lang in hun stoelen zitten met de gordels vast, ze durven nog niet bij ons te komen kijken, maar na bijna twee uur vliegen komt eerst Niels even door het raampje, waar ik bij zit, kijken en wat later durft Bram dat ook. Ze gaan toch maar weer snel terug naar mama, daar is het veilig. Het weer is uitstekend en we kunnen de hele vlucht naar buiten kijken. We vliegen via Breda, over België, Frankrijk, de Golf van Biskaje, Spanje, Portugal en zien na 2,5 uur onder ons Lissabon liggen. We zien de 25 april brug over de Taag met het kenmerkende Christusbeeld op de oever en dalen in een bocht naar het vliegveld van Lissabon. Ook de landing verloopt zonder problemen. Met de bus worden we naar de aankomsthal gebracht, waar we kunnen gaan wachten op onze bagage. Ana, onze “hospita”, had ons aangeraden om met de taxi naar haar appartement te gaan en niet met de metro, hoewel dat ook prima zou kunnen. Maar de taxi is makkelijker en zou volgens haar zo’n 10 euro kosten. Daarom gaan we naar de uitgang en zoeken naar een taxi te midden van een lange rij toeristen, die net als wij vervoer zoeken naar hun hotel. Een taxibusje lijkt groot genoeg voor ons allemaal, maar er kunnen toch maar 6 personen in, zodat we ons moeten splitsen. De tweede taxi rijdt keurig achter de eerste aan op weg naar de Avenida Duque d’Avila 131 – 2 hoog, waar we de komende vier dagen een groot appartement hebben gehuurd. De prijs van de voorste taxi valt met 25 euro erg tegen en René gaat in overleg met de chauffeur of dit wel klopt. De tweede chauffeur komt erbij en zegt dat het inderdaad wel klopt. De rekening voor de tweede taxi is 12 euro, aanzienlijk dichter bij de verwachte 10 euro dus.
Met onze koffers gaan we naar de tweede verdieping, benieuwd naar het appartement en dat bleek boven verwachting. Vijf grote kamers, drie badkamers met wc, een woonkamer en goed uitgeruste grote keuken. Ana, onze gastvrouw begroette ons allerhartelijkst en legde alles geduldig uit. De komende vier dagen kunnen we ons eigenaar wanen van dit prachtige appartement. Omdat er geen huurders direct na ons zijn, mogen we op maandag de koffers net zo lang laten staan als we willen. Iedereen is het erover eens, dat we erg geboft hebben met dit appartement.

Krista:
Nadat de jongens het appartement hebben bekeken en de bedden zijn verdeeld gaan ze in bad.
Bram valt na zo’n lange reis al snel in slaap en Niels mag nog even op zijn tablet kijken.
Als Niels rond 20.00 uur ook op bed ligt gaan Will, Hannie, Joep, Jeske, René en Rob uit eten en blijft Krista in het appartement om het Eurovisiesongfestival te kijken.
Helaas is Trijntje niet door de voorronde heen gekomen, maar het was toch een leuke avond.Krista ligt al op bed als de rest van het reisgezelschap weer thuis komt.

Beekse Bergen op een schaaltje

Beekse Bergen op een schaaltje

Nadat we ons hebben geïnstalleerd en de kinderen in bed liggen gaan we op Internet zoeken naar een leuk restaurantje in de buurt. Joep raadpleegt SIRI en die adviseert een restaurant een paar straten verderop. Daar aangekomen blijkt er geen plaats te zijn en we dwalen wat door de straten op zoek naar een alternatief. Even later passeren we een wokrestaurant, dat er aantrekkelijk uitziet en daar is plaats genoeg. De uitstekend Engels sprekende ober is ons heel erg behulpzaam bij het kiezen van de wijn en het hoofdgerecht. De keuze valt op de familieschotel voor 6 personen. Deze schotel bevat van de meest exotische diersoorten een lapje voor ieder. Als de schotel arriveert zien we zebra, krokodil, hert, lama, kameel, paard, kalkoen en nog een paar andere. Het lijkt me dat we dat niet op gaan krijgen met zijn zessen, maar aangezien we Joep en René in ons midden hebben blijkt die vrees ongegrond. Het is een gezellige bende en als de schotel op is brengt de vriendelijke ober nog een flesje witte wijn, om het eten goed af te sluiten zegt hij. Als hij later de rekening brengt blijkt hij dat flesje niet in rekening te hebben gebracht.

Bram voor het eerst in een taxi

Bram voor het eerst in een taxi

Het is nog steeds aangenaam buiten als we terug slenteren naar ons appartement. Daar aangekomen is iedereen wel toe aan een bed aangezien het een enerverende dag is geweest. Voor Niels en Bram de dag waarop ze veel dingen voor het eerst in hun leven deden: vliegen, in de taxi. En dan gaan ze morgen nog met de metro en de tram, ook voor de allereerste keer!


Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.