Gibraltar – Jerez

Gibraltar

We verlaten de CP bij Malaga en gaan op weg naar Gibraltar. Onderweg willen we een aantal plekken bekijken zoals Torremolinos, Mijas en Fuengirola. In Mijas staat een zeer luxueus hotel en Fuengirola heeft een winkelstraat van 6,5 km. We verlaten de snelweg bij het eerste bord Mijas/Fuengirola en dat hadden we beter niet kunnen doen. We komen op een smalle en bochtige bergweg van 15 km lang waar het rijden met een camper nou niet echt handig is. Het hotel hebben we ook niet gezien. Gelukkig hebben we onderweg wel boodschappen kunnen doen in een goed voorziene Aldi. Ook het bezoek aan Fuengirola was geen onverdeeld genoegen. Wat is het hier druk! De camperplaats was vol en stapvoets rijden we de stad weer uit. De weg voert hier vlak langs de Middellandse zee en het is erg druk. Het laatste stuk tot Gibraltar is de A7 veranderd in een weg met om de 2 km een rotonde. Het grote parkeerterrein aan de haven heeft een flink gedeelte voor campers en we kunnen een plaatsje uitzoeken. We hebben zicht op de imposante rots van Gibraltar, die eerst gedeeltelijk is verscholen in de mist. Gibraltar is Brits grondgebied op het vasteland van Spanje. Geeft mij een beetje dubbel gevoel. Geografisch hoort het gewoon bij Spanje, maar als je het aan de bewoners vraagt dan is het antwoord bijna unaniem dat ze Brits willen blijven. En bij het Verdrag van Utrecht is het in 1713 ‘voor altijd’ overgedragen aan Groot-Brittannië. We laden de fietsen uit en fietsen naar de grens, waar nog altijd een actieve douane is. We moeten de paspoorten tonen en mogen ongehinderd door. Via start- en landingsbanen van het vliegveld rijden we de stad in, waar het verschrikkelijk druk is. Onderweg spotten we hoog op een muur boven ons nog wel twee apen. Op de foto helaas niet goed te zien. Aan de andere kant van de rots, waar we uitzicht hebben op de Straat van Gibraltar is het juist een oase van rust. Helaas is het erg heiig zodat we het vasteland van Afrika niet goed kunnen zien. We verlaten de stad via de andere kant van de rots en het stoplicht voor het vliegveld staat op rood vanwege een vertrekkend vliegtuig, wat een gigantische opstopping veroorzaakt. Die hele mensenmassa moet weer door de douane en het is eigenlijk een grote poppenkast, een vorm van pesterij.

Jerez

Over Gibraltar wordt vaak gezegd ach het is alleen maar een rots en het stelt eigenlijk niks voor, maar wij vonden het leuk om hier geweest te zijn. Het is toch een bekende naam met interessante geopolitieke en historische betekenis. Als we wakker worden is het opnieuw bewolkt en de afgelopen dagen is het op verschillende plaatsen hier in Andalusië heel slecht weer geweest met overvloedige regenval, veel wateroverlast en zelfs een dode te betreuren. In Antequera moesten de bewoners het dorp uitvluchten voor een vloedgolf en in Ronda werd bijna een oude Romeinse brug vernield door het water. We hebben de berichten weliswaar goed in de gaten gehouden maar hebben evengoed geluk gehad. We rijden op tijd weg naar Jerez de la Frontera, zodat we de stad vanmiddag kunnen gaan bekijken. Jerez is bekend als de sherrystad en daarom draag ik dit verslag op aan ons moeder, die als lievelingsdrank Sandeman Medium Dry Sherry had. Proost Sjaantje! We slaan een stuk van de geplande route over, want de tijd begint op te raken, anders waren we vandaag naar Tarifa gegaan. Het grootste deel van de rit van ongeveer 130 kilometer rijden we in de regen maar als we CP Avenida Tio Pepe oprijden is het droog. We nemen de bus naar het oude centrum en brengen de middag al dwalend door. Allereerst gaan we naar een klein kroegje waar om twee uur een voorstelling Flamenco te bekijken is. Het is niet helemaal onze muziek, maar leuk om een keer mee te maken en de virtuositeit van de gitarist te bewonderen. Jerez is naast van de sherry en de flamenco ook bekend van de paardenrijschool en de vele standbeelden van paarden getuigen daarvan. We keren terug met de bus en we hebben nog recht op het welkomstdrankje, een glaasje sherry, waar we het bij aankomst nog te vroeg voor vonden. Uitdaging is alleen om dat aan de alleen Spaanssprekende dame bij de receptie duidelijk te maken. Ik mag best verklappen dat ik een beetje trots was op mezelf toen dat vrij soepel lukte en Hannie glunderend twee glaasjes sherry naar binnen mocht werken omdat ik (tijdelijk) niet drink.

Dit bericht is geplaatst in Camperreis. Bookmark de permalink.