Elberoute – Wittenberge

weer: vriendelijk zonnetje, 24 graden, matige zw wind
Afstand: 78 km
gemiddelde: 17,8 km/u

Fietsdag met een strik erom

Toen we gisterenavond even buiten keken was het aan het regenen, dus we dachten dat de oude Bill ons inderdaad bereikt had en we bereidden ons voor op een natte en winderige fietsdag. We werden pas om 9 uur wakker door een verkeerde behandeling van de mobiele telefoon die als wekker fungeert. Tot onze verbazing ziet het weer er prima uit. Er is een vriendelijk zonnetje, het waait veel minder hard dan gisteren en ook uit een gunstiger richting. Bovendien ziet het er ook niet naar uit dat het snel zal omslaan. We ontbijten daarom snel en zijn om 10 uur toch reisvaardig. Onderweg posten we een kaart voor Niels en halen de broodjes voor vandaag en dan zijn we alweer onderweg. Ons reisdoel vandaag is Wittenberge op de rechteroever, een plaatsje in de voormalige DDR, zo’n 80 kilometer verderop. (Het bekende naaimachinemerk Singer stamt uit Wittenberge)
We fietsen lekker met de wind mee in oostelijke richting op de linkeroever van de Elbe en we volgen de dijkwegen die vlak langs de rivier lopen. Daardoor volgen we alle grote lussen die de rivier ook maakt op de voet.We passeren Jasebeck, Bärnitzen Damnatz en Langendorf. Op een bankje komen we weer het Nederlandse echtpaar tegen dat we gisteren bij de veerpont hebben ontmoet. Ze vertellen dat ze de grensroute oost-west duitsland volgen. Zo leren we dat hier de Elbe als grensrivier fungeerde tussen de twee Duitslanden. Zij hebben vannacht geslapen in het plaatsje Rütenberg aan de voormalige oostduitse kant.

Blik op de Elbe

Verder dan maar weer. We houden het weer scherp in de gaten, maar er zijn geen tekenen dat het gaat verslechteren. Toch willen we de kilometers maken zolang het nog goed is. Van Langendorf gaan we verder naar Gorleben, waar we dan toch maar even tijd nemen voor een kop koffie. Dan volgen Meetschow en Vietze. Vlak daarna een klein klimmetje waar boven een grote houten uitkijktoren staat met een fantastisch uitzicht over de Elbe en informatie hoe dit gebied in de loop van de tijd is ontstaan.

Wat poept dat peerd

Na Vietze willen we de routeverkorting naar Schnackenburg nemen, maar dit blijkt een dermate slecht zandpad dat we besluiten hier de veerpont te nemen naar de rechteroever (wat we eerst in Schnackenburg hadden willen doen). Van het veer komt een paard met amazone gestapt en op het dek zien we de schipper met veger en schep in de weer om de stront van het paard op te doen. Later vertelt hij dat hij een keer tien paarden aan boord had en die hadden het allemaal op het dek gedaan ….
Eenmaal aan de overkant komen we op een dijkweg, die er hetzelfde uitziet als de helse dijk van gisteren. Vandaag is het echter prettig om hier te fietsen omdat de omstandigheden volledig anders zijn dan gisteren. We komen nog langs Lütkenwisch en rijden dan rond een uur of drie Wittenberge binnen, nog steeds in aangename weersomstandigheden

Krimpende stad

We vinden snel hotel Germania en als we wat later de stad ingaan gaan we eerst naar de altstadt. Maar er is hier iets vreemds aan de hand. Er zijn nauwelijks mensen op straat en een groot aantal gebouwen is in vervallen staat. Er is hier gewoon geen zak te doen en na wat straten te hebben doorgefietst houden we het voor gezien en gaan we op zoek naar een restaurantje. We kiezen voor het restaurant bij ons hotel, nou ja er viel eigenlijk niet al te veel te kiezen. Desondanks kun je hier prima eten. De reden van de staat van dit stadje vinden we op internet. Wittenberge is een van de zogenaamde krimpende steden in het voormalige oost-duitsland, waarbij de bevolking tussen 1989 en 2001 met meer dan 20% is gekrompen. Het maakt echt een unheimische indruk, zo’n stadje.


Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.