Elberoute – Stade

weer: wisselvallig, veel wind, soms zware bui, fris < 20 graden afstand: 76 km
gemiddelde: 17

Beetje afsnijden

Het ontbijt in China Parkhotel is eenvoudig, maar toch best lekker. Iets na halftien vertrekt onze karavaan naar Stade. Als we de Elberoute netjes volgen is het 85 kilometer, maar door her en der wat stukjes af te snijden wordt het uiteindelijk 78 kilometer. Deze dag zal in het teken staan van zeer wisselvallig weer. Door de harde wind (die we opnieuw grotendeels mee hebben) volgen de verschillende weersomstandigheden elkaar snel op. In de ochtend rijden we onder een soort blauwe enclave in de zon. Rondom is het grijs, maar boven ons vooral blauw. Tussen Otterndorf en Belum konden we al een stukje van 2 kilometer afsnijden door de provinciale weg te volgen. Na Belum via een soort van landtong in de Elbe naar Hörne. Daar hadden we drie routevarianten ter beschikking. We kozen de middelste langs Balje en Krummendeich naar Freiburg, want die was 6 kilometer korter en toch niet langs een grotere weg.

Een ongelukje
In Freiburg moet ik helaas een (gelukkig niet ernstig) accident melden. Na de plek waar we koffie hebben gedronken moesten we een brugje oversteken en mijn aandacht werd getrokken door een bankje met een tafeltje erbij en ik wilde zeggen dat we daar ook koffie hadden kunnen drinken, toen bleek dat er op de brug een ijzeren hek stond en ik was er al zo dicht bij dat remmen niet meer mogelijk was. Ik knalde er dus bovenop, maar kwam met de schrik vrij aangezien ik geen fysieke en de fiets geen materiële schade had opgelopen. Ik voelde me wel een behoorlijke sukkel.
In Wischhaven reden we een stukje tegen de wind in en de lucht die naar ons toekwam had alle kenmerken van een zware regenbui. Toen die losbarstte passeerden we net een woonhuis met carport en we namen de vrijheid daar maar onder te gaan staan. Achter de grote grijze wolk zagen we al weer blauwe lucht en toen de regen minder werd gingen we gelijk verder. Door naar Dornbusch en Krautsang, waar we opnieuw moesten schuilen voor een bui, in een bushokje dit keer. Het grijs leek niet op te houden en naar het scheen zouden we toch in de regen verder moeten fietsen. Toen het toch wat droger werd zijn we maar verder gegaan, maar het bleef druppelen.

Not amused
In de buurt van Barnkrug gingen we een tentje binnen voor een plaspauze, maar het werd opnieuw een regenpauze. We namen een kopje koffie, want cappuccino had ze niet en ze zette een kan koffie neer en zei: “Schenk gerust bij als je nog een kopje lust” De koffie was weliswaar niet te zuipen, maar ik schonk toch een tweede kopje in (want het was toch voor niks dacht ik). Toen we af wilden rekenen wilde ze weten hoeveel kopjes we hadden genomen. Moesten we toch voor ieder bakje 1,80 euro betalen. I was not amused kan ik melden.
Brommend (ik) vervolgden we onze weg naar Stade. Door alle oponthoud reden we pas tegen 5 uur het stadje binnen. Zowel Hannie als ik hadden het helemaal gehad en in het dichtstbijzijnde hotel, het Akzent Zum Einkehr hotel, hebben we meteen een kamer genomen.
Wat later gingen we naar het centrum voor een restaurantje. Tijdens het lopen begon het steeds harder te regenen en van een wandeling zou niets kunnen komen. Jammer want het is een erg mooi centrum.

De Griek
Dan maar met de Garmin gezocht naar een restaurant in de buurt. We hadden behoorlijke honger en Grieks restaurant Syrtaki leek ons wel wat. Daar aangekomen was er nog één tafeltje voor twee personen vrij vlak bij de deur. Hannie zat in de kou vanwege de steeds opengaande deur en we vroegen of we een andere tafel konden krijgen. Dat was al moeilijk, maar door een verplaatsing van 3 personen naar de tafel van 4 konden wij naar hun tafeltje. Goede oplossing, alleen toen er 3 nieuwe gasten binnenkwamen kregen die het tafeltje van 4 toegewezen en het drietal kreeg inmiddels hun eten op de tafel dus wij moesten blijven zitten. Mensen die na ons binnenkwamen kregen al eerder de menukaart en wij zaten zo al zeker tien minuten te wachten. Dat werd ik goed beu en we trokken de jas aan en vertrokken. De Garmin meldde vlakbij een tweede Griek, Dionysos, en daar hebben we uitstekend gegeten. Inmiddels is het donker geworden en we wandelen terug naar ons hotel. De lucht is nog steeds heel grijs, maar we houden het net droog tot we binnen zijn. Over het yahtzeeën kan ik kort zijn: 1 – 1


Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Fietsvakantie. Bookmark de permalink.