Elberoute – Hitzacker

weer: zeer heet, harde zuidenwind
afstand: 59 km
gemiddelde: 16 km/u

Stilte voor de storm

Als we met wat moeite rond 8 uur wakker worden, kijken we naar het duitse weerbericht. De voorspellingen zijn voor ons de komende dagen erg ongunstig. De restanten van de tropische orkaan Bill (de oude Bill dus) zijn onderweg naar deze streken en nog behoorlijk actief. Dat zal de komende dagen veel regen en veel wind gaan veroorzaken. Als het westenwind is kan dat nog iets, maar als het zuidenwind wordt, kunnen we het schudden. Maar vandaag zal nog de hele dag mooi zijn en tegen 8 uur in de avond moet het dan beginnen. Het weer is nu inderdaad prachtig, dus we genieten er maar van zolang het duurt.
We verlaten het rare stadje Lauenburg en willen vandaag naar Hitzacker, want dat is een leuk stadje zegt Hannie. Bovendien heeft dat iets met Claus te maken, dus ja.
We hebben het routeschema goed bestudeerd en om klimmetjes te vermijden moeten we de brug over naar de rechteroever van de Elbe, met het veer bij Bleckede weer naar de linker en dan bij Hitzacker weer met het veer naar dat stadje toe. De groepsleider van een grote groep fietsers tipte ons dat ook, dus dat hadden we alvast goed bekeken.
We steken dus over naar het stadje Höhnstorf en gaan gelijk over de brug de verkeerde kant van de Elberoute op. Wij weer terug en we volgen de Elbedijk op een afstandje van de rivier. Na Barförde wissel ik van kaart en denk dat we binnen een kilometer of zo Bleckede binnen gaan rijden, maar we komen in Brackede en daar is het nog 9 kilometer naar Bleckede. Dat kan toch niet kloppen zeker. Na een tijdje te hebben doorgereden kijk ik nog eens naar het boekje en ik blijk de verkeerde bladzijde te volgen, er moet er nog een tussen en dan klopt het weer wel. We hebben tot nu toe naar het oosten gereden en daar hadden we de wind al niet mee, maar nu draaien we naar het zuiden, met de snufferd vol in de wind. Via Radegast bereiken we dan toch Bleckede en via het veer steken we over naar de rechter oever.

Een verschrikkelijke dijk


We rijden verder over de Elbedijk, met de wind vol op kop en de zon die steeds harder begint te branden. Wij passeren nauwelijks plaatsjes er staat geen enkel bankje in de schaduw. Als ik naar het routeschema kijk, dan ziet het er ook niet naar uit dat dit ergens voor zal komen tot aan Hitzacker. Als we een bushokje passeren nemen we daar maar een kopje koffie om even uit de zon en de wind te zijn, maar dan moest je wel met de voeten op het bankje gaan zitten. Verder dan maar weer op deze helse dijk op zoek naar een schaduwrijke plek. Hadden we misschien toch beter de andere kant kunnen nemen, weliswaar met beklimmingen, maar ook met schaduw van de bomen en beschutting voor de wind?

Als we het niet meer verwachten, zo’n 3 kilometer voor Hitzacker passeren we een boom met schaduw en stoelen met kussentjes. We twijfelen nog even maar gaan dan toch maar even zitten. Er is niemand. Er staat koffie, thee, fris en gebak en er staat een spaarvarken. We gaan heerlijk in de schaduw zitten en eten ons brood en drinken onze thee. Er verschijnt een tweede echtpaar, dat dankbaar even de schaduw opzoekt. Dan volgt een fietser alleen en tenslotte weer een echtpaar. Even later komt de dame op de fiets die dit festijn heeft aangericht. Zij geeft uitleg hoe dit gebied zo geworden. Hier stonden eens veel fruitbomen, maar na de laatste hoge waterstand in de Elbe in 2002 zijn de dijken opnieuw aangelegd en zijn alle bomen verwijderd. Alleen deze waar wij nu onder zitten heeft het gered. De fietser alleen ontzenuwt de gedachte dat de overkant beter was geweest. Hij heeft daar gisteren gefietst en flink moeten klimmen met hellingen van 13 procent. We verlaten de groep voor het laatste stukje naar Hitzacker. Nu de inwendige mens versterkt is en we rust hebben kunnen nemen gaat het wat beter. Bij veerpont komen we een nederlands echtpaar tegen. We nemen het veer weer naar de overkant en komen aan in Hitzacker, waar de verdedigingswerken tegen hoog water ook na 2002 zijn versterkt. Hitzacker is bij het binnenrijden inderdaad een gezellig aandoend stadje. We rijden naar ons eerste voorkeur hotel, maar dat was vol en we kunnen terecht bij hotel Lüneberger Hof, 50 meter verderop. Het is een mooie, grote, maar vooral koele kamer op de begane grond en dankbaar nemen we onze intrek hier. We zijn redelijk vroeg en we maken een wandeling door het gezellige stadje, doen inkopen voor een broodje gezond op de kamer en blijven verder de avond binnen met de US open, het verslag en een potje yahtzee. We wachten in spanning af hoe het weer zich verder zal ontwikkelen.

Tussenstand yahtzee competitie: 3 – 3


Dit bericht is geplaatst in Fietsvakantie. Bookmark de permalink.