Elberoute – Deventer

weer: stralend, 29 graden
afstand: 80 km
gemiddelde: 17,3

Garmin

We zijn op het afgesproken tijdstip van 8.45 aan het ontbijt en Wim eet gezellig mee. Rond tienen maken we ons op voor vertrek, maar voordat we vertrekken eerst nog een foto van het overnachtingsadres en Wim poseert braaf met zijn twee honden en Hannie voor zijn huis. Vandaag gaat de tocht van Nijmegen naar Deventer. Het verschil met gisteren is dat we de route minder goed kennen en we moeten vertrouwen op de Garmin. Deze dag zal in het teken staan van mijn gevecht met dit apparaat om hier op een goede manier gebruik van te kunnen maken. Vooraf verwachtte ik dat ik het doel adres kon ingeven en dat de Garmin dan de kortste weg naar dat punt zou geven. En wij zouden dan gewoon de route kunnen volgen. Nou ik kan melden dat dat iets te hoog gegrepen is voor deze Garmin. Je kunt een route plannen als auto, fiets of als voetganger. Als auto kun je dan kiezen voor de kortste weg of de snelste weg en dan kun je desgewenst snelwegen vermijden. Bij fietsen of voetganger kun je minder instellen. Nu blijkt vandaag dat de enige manier waarop je een juiste route lijkt te krijgen is als je instelt als auto met snelste route. Alle andere keuzes geven een onvoorspelbaar resultaat, met als grootste makke dat je alle kanten op wordt gestuurd, behalve de goede. Tientallen keren heb ik vandaag dus geprobeerd er een fatsoenlijke route uit te krijgen, maar de enige bruikbare voert langs autosnelwegen en daar mogen wij niet op. Door deze route te gebruiken en daar dan zo dicht mogelijk bij te blijven leek het nog ergens op, maar ideaal was het niet.

Arnhem
Na het vertrek was het even zoeken naar de brug over de Waal, maar daarna is Arnhem niet ver weg. Op het eerste bankje gaan we eerst even de telefoontjes afwerken: We moeten een adres zoeken in Coevorden en we moeten (van Jan) Marie-José bellen.
Het derde adres van Coevorden is raak en daarmee ligt de overnachting voor dag drie alweer vast. Dan bellen we Marie-José. Die moet naar zoon Ruud zijn voetbalwedstrijd gaan kijken, maar vanaf een uur of half vijf is ze zeker thuis en zijn we van harte welkom.
Dan vervolgen we de weg door Arnhem en worden we (onaangenaam) verrast dat er flink geklommen moet worden. We gebruiken de lunch in een mooi park bij een gezellig beekje en we gaan weer verder.

Deventer
Het is nog geen vier uur als we IJssel zijn overgestoken en neerstrijken in Deventer. We zijn dus veel te vroeg en dus zoeken we een beschut plekje op om even naar de radio te luisteren voor de voetbalwedstrijden. Dat was uitermate teleurstellend (Ajax- Sparta: 0 – 0) en om half vijf gaan we op zoek naar het adres van Marie-José en Hans. Tenminste dat dachten we want even later komen we bijna aan bij ons overnachtingsadres: ik had het verkeerde adres in de Garmin gezet en daar kan dat apparaat ook niks aan doen. Na het juiste adres te hebben geprogrammeerd kwamen we dan om kwart over vijf bij Marie-José aan. Tijdens een gezellig gesprek bij een kopje thee stelt Marie-José voor dat wij eerst gaan douchen en dan terugkomen om mee te eten en een avondwandeling door Deventer.
Dat was niet tegen dovemansoren gezegd (alleen moesten we nu nog eens 10 km fietsen) en wij gingen hier graag op in.

Winterkoning

Ons adres ligt in buitenwijk Colmschate in Deventer. Echt een wijk uit de jaren 80, waar geen touw aan vast te knopen is en waar Paul van Vliet nog een prachtig lied over heeft geschreven (A2 klipperdieklap). In zo’n wijk is de Garmin wel weer sterk. Hij brengt ons feilloos naar de voordeur, waar we worden welkom geheten door een aardige mevrouw. Zij toont ons de kamer, waar we ons snel opfrissen om weer terug te gaan naar de binnenstad van Deventer.
Inmiddels is ook Ruud thuisgekomen en we laten ons het eten wel smaken. Daarna wandelen we naar het mooie centrum van Deventer en langs de oever van de IJssel. Helaas zijn we ons fototoestel hierbij vergeten. Rond kwart over tien nemen we afscheid van Marie-José en Hans. Dank zij hen is het een bijzondere dag geworden.

Het verkeerde huis
Opnieuw brengt de Garmin ons feilloos naar de Winterkoning, maar in het donker ziet de achterom er heel anders uit dan vanmiddag. Hannie zit een kwartier aan het verkeerde schuurtje te morrelen als we erachter komen dat we bij het verkeerde huis staan!
Het huis is al in diepe rust en we kunnen niet veel anders doen dan in bed kruipen, waar we de volgende ochtend om 8 uur weer uitkomen. Om half negen genieten we van een eenvoudig doch voedzaam ontbijt en om 9 uur zitten we alweer op de fiets voor de derde etappe naar Coevorden.


 

Dit bericht is geplaatst in Fietsvakantie. Bookmark de permalink.