Bezige Bijen dag Alert

Vandaag is de traditionele Bezige Bijendag, waarmee de bridgeclub Alert voor haar vrijwilligers iets leuks organiseert. Zoals altijd is het een fietstocht, onderbroken door cafeetjes waar gebridged wordt. De groep vertrekt vanuit boerderij Denissen in Berkel-Enschot naar het eerste café. Dat is deze keer geen echt café maar een soort van buurthuis waar men ook excursies over het boerenbedrijf kan doen. Omdat wij gisteren laat in bed lagen vanwege technische problemen aan de apparatuur (zender kapot) rijden wij rechtstreeks naar het eerste rendez-vous. Met een lekker windje in de rug rijden we via Udenhout richting Helvoirt waar we ergens linksaf moeten. Daar zien we de andere groep net de bocht nemen van de andere kant, zodat we het laatste stukje toch samen hebben gereden. Het is een leuke gelegenheid en na wat te hebben bijgepraat bij de koffie kan ik gaan uitleggen wat vandaag de bedoeling is.
Voor ons is het altijd een uitdaging om een leuke, alternatieve vorm voor het bridgen te bedenken en ook dit jaar menen we dat te hebben gevonden. Al heb ik wel de waarschuwing geuit dat dit niet betekent dat dat ieder jaar gaat lukken.
Ik heb geld gedrukt, oude Nederlandse biljetten en iedere bridger krijgt 4500 gulden tot zijn beschikking. Daarmee moet hij of zij na ieder spel het aantal punten in geld uitbetalen aan een tegenstander. Als je de 4 harten manche kwetsbaar haalt voor 620 punten krijg je dus 620 gulden. Ga je dan één down, dan betaal je 100 gulden, enzovoort. Naast de betaling wordt de score ook normaal op een scorebriefje ingevuld (de zender was nog steeds kapot). We spelen een individuele competitie over drie ronden, waarbij iedereen steeds een andere partner en tegenstanders heeft. Het lot bepaalt met wie iedereen gaat spelen en iedere ronde worden er 8 spellen gespeeld. Men moet onmiddellijk betalen en indien iemand blut is moet er geleend worden bij de bank, die daar 10% rente voor berekent.
Op die manier ontstaan er eigenlijk twee scores, namelijk de normale percentages en het geld. Deze twee scores kunnen ook nog eens worden gecombineerd door 100 gulden gelijk te stellen aan 1% en dan op te tellen bij het behaalde percentage. Zo hadden we vooraf de zes prijswinnaars bepaald:

  1. laagste geldbedrag
  2. laagste bridgescore
  3. bridgescore dichtst bij 50%
  4. hoogste bridgescore
  5. hoogste geldscore
  6. hoogste combiscore

Degene die de hoogste combiscore haalt kan niet alleen goed bridgen, maar ook goed met geld omgaan; een terechte nummer 1 dus! Later dan andere jaren kon, toen alles duidelijk was, begonnen worden met ronde één. Het oude geld was meteen weer vertrouwd en zorgde voor een soort lacherige hebberigheid. Tijdens de speelronde zagen we door de ramen dat het was gaan regenen, maar toen we weer vertrokken was het gelukkig weer droog. Volgende reisdoel was de Klinkert, een gezellig café in Drunen aan de rand van de Loonse en Drunense duinen, waar we begonnen met een lekkere lunch. Tijdens de lunch werd op de fietskaart de route bepaald voor het laatste deel van de fietstocht, maar daarna begon ronde 2 van het bridgen.
Toen we de Klinkert verlieten stuurde Antoinette, wars van de discussie over de route, de fietsers via Loon op Zand naar Berkel-Enschot. Dat was een tocht van zeker 15 kilometer, waarbij op zeker moment John op zijn E-bike en ik zich afscheidden van de groep en in een hoog tempo naar boerderij Denissen in Berkel-Enschot reden. Voor de E-bike geen probleem, maar ik heb een gewone fiets, dus behoorlijk uitgewoond kwam ik er aan. John had geen centje pijn.
Wat later kwam ook de rest van de groep aan, vermoeid van de kilometers. Het getreuzel van vanmorgen en de lange laatste etappe hebben ervoor gezorgd dat we pas om vijf uur aan de laatste ronde konden beginnen, een probleem voor Ankie en Corrie die uiterlijk om zes uur weg moesten. Na het spelen van de laatste spellen heb ik de scores in de computer getypt en kon het grote uitrekenen beginnen. Het resultaat was de moeite waard, waarbij een paar spelers een prijs kregen omdat we af hadden gesproken dat je geen twee prijzen kon winnen:

  1. Anneke van de Boom
  2. Ben Maes
  3. Rian Maas
  4. Hannie van der Heijden
  5. Will van der Heijden
  6. John Adema

John had spelernummer 13 geloot, dus dat wil ook lang niet altijd iets zeggen. Anneke had het minste geld over, maar was net niet helemaal blut geworden. Vervolgens werden we getrakteerd op een heerlijk diner (dat we natuurlijk wel zelf moesten betalen) en zo tegen negen uur ging iedereen, moe maar voldaan zoals dat zo mooi heet, weer huiswaarts. Even begon het hard te regenen, maar dat was van zeer korte duur.

Jan Franken heeft een verslag van deze dag gemaakt voor het bridgeblad. Klik hier om dat de lezen.
Voor het overzicht van bridgescores, financiën en combinatie daarvan, klik hier

Een geslaagde dag, daar waren alle betrokkenen het wel over eens.


Dit bericht is geplaatst in Bridge. Bookmark de permalink.